Μιλώντας στην ετήσια εκδήλωση του Δημοκρατικού Κόμματος ΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ για καταδίκη του δίδυμου εγκλήματος του Ιούλη 1974, που πραγματοποιήθηκε σήμερα Τρίτη στις 7:00 μ.μ. στον Άγιο Κασσιανό, ο πρόεδρος του Κόμματος, πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Μάριος Καρογιάν ανέφερε και τα ακόλουθα:

 

«Μπορεί τα 35 χρόνια που έχουν περάσει από το δίδυμο έγκλημα του Ιούλη 1974 να είναι πολλά. Μπορεί στην πορεία αυτών των χρόνων, πρόσκαιρα και κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, να μειώθηκε προς στιγμή η πίστη του λαού μας στο δίκαιο του αγώνα του. Μπορεί σε όλα αυτά τα χρόνια, λάθη και παραλείψεις να μείωσαν τις αντοχές και τις αντιστάσεις του κυπριακού λαού. Μπορεί διάφορα γεγονότα και διάφορες θεωρίες να αποπροσανατόλισαν προς στιγμή το λαό μας.

 

Όμως, η σκληρή πραγματικότητα δεν επιτρέπει ούτε ψευδαισθήσεις ούτε  εγκατάλειψη του αγώνα. Τα τριανταπέντε χρόνια είναι πολλά, όχι όμως για να μας οδηγήσουν σε μια στάση αποδοχής ή ανοχής των αποτελεσμάτων της τουρκικής εισβολής. Αντιθέτως πρέπει να κάνουν μεγαλύτερο το βάρος της ευθύνης μας και βαρύτατο το χρέος μας να αγωνιστούμε για το δίκαιό μας.

 

Σίγουρα δεν είναι εύκολος ο αγώνας μας. Ουδέποτε ήταν εύκολος ο δρόμος του αγώνα. Όμως,  κανένας δεν θα μας προσφέρει την ελευθερία και τα δικαιώματά μας αν εμείς δεν συνεχίζουμε να τα διεκδικούμε με σθένος και αποφασιστικότητα.

 

Πρέπει,  λοιπόν,  αυτές τις μέρες, σ’ αυτές τις εκδηλώσεις να επιβεβαιώνουμε και να επαναβεβαιώνουμε ότι παραμένουμε σταθεροί στην πορεία του αγώνα, της τιμής και του καθήκοντος. Πρέπει να επιβεβαιώνουμε ότι η ατομική και συλλογική συνείδηση του κυπριακού λαού βρίσκεται σε εγρήγορση και η ατομική και συλλογική ευθύνη του  παραμένει αλώβητη.

 

Αυτές τις μέρες που η ιστορική μνήμη μάς υπενθυμίζει για μια ακόμη φορά το χρέος μας και μάς  βοηθά να αποκτήσουμε περισσότερη αυτογνωσία, οφείλουμε να αξιολογούμε τη στάση και τη μέχρι τώρα πορεία μας και να προσδιορίζουμε τα περαιτέρω βήματά μας.

 

Ως αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής και κατοχής δεχθήκαμε τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία ως ιστορικό και οδυνηρό συμβιβασμό. Όχι μια ψευδεπίγραφη ομοσπονδία. Όχι συνομοσπονδία. Όχι δύο χωριστά κράτη.

 

Πάνω σ’ αυτή τη βάση τα Ηνωμένα Έθνη, για τρεις και πλέον δεκαετίες,  επιχειρούν, με τη μια ή την άλλη διαδικασία, με τη μια ή την άλλη μεθοδολογία να οδηγήσουν τα πράγματα σε μια συμφωνημένη λύση. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν το έχουν κατορθώσει.

 

Γιατί;

 

Επειδή, προφανώς, δεν αντιμετώπισαν με την αποφασιστικότητα που έπρεπε την τουρκική αδιαλλαξία και την τουρκική αλαζονεία.

 

Αν τα Ηνωμένα Έθνη δεν έχουν τη δυνατότητα να επιβάλουν στην Τουρκία να σεβαστεί τις αρχές και τα ψηφίσματά τους και να πειθαρχήσει σε όσα το διεθνές δίκαιο και οι αρχές της διεθνούς έννομης τάξης υπαγορεύουν, ποια αξιοπιστία και ποιο κύρος, αλήθεια, θα μπορέσουν να διαφυλάξουν;

 

Σίγουρα, οι ευθύνες των Ηνωμένων Εθνών και γενικά της διεθνούς κοινότητας είναι τεράστιες για την πολύχρονη εκκρεμότητα του κυπριακού προβλήματος.

 

Για 35 χρόνια  ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής, ένα διεθνές έγκλημα παραμένει άλυτο και ατιμώρητο.

 

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και αυτή την αλήθεια πρέπει επιτέλους να την κατανοήσουν και τα Ηνωμένα Έθνη και εκείνοι οι ισχυροί παράγοντες της διεθνούς κοινότητας που οφείλουν να επιβάλουν στην Τουρκία σεβασμό του διεθνούς δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κανόνων της διεθνούς έννομης τάξης.

 

Αντί, κάποιοι από αυτούς, να επιχειρούν και να επινοούν τρόπους αποενοχοποίησης της Τουρκίας, αντί να έχουν ως πρώτη έγνοια τους το πώς θα διευκολύνουν την Τουρκία, είτε στους σχεδιασμούς της για να καταστεί ισχυρή υπερδύναμη στην περιοχή είτε για να προχωρήσουν ανεμπόδιστα οι ενταξιακές της διαπραγματεύσεις, αντί να προσπαθούν με διάφορα διλήμματα, πιέσεις ή και εκβιασμούς να παγιδεύσουν τη δική μας πλευρά, είτε με ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα είτε με επιδιαιτησία, καλά θα κάνουν να στρέψουν την προσοχή και τις προσπάθειές τους προς την Τουρκία. Προς τον θύτη. Όχι προς το θύμα. Εκεί βρίσκεται το κλειδί της λύσης του κυπριακού προβλήματος, εκεί βρίσκεται το άδικο, εκεί βρίσκεται το πρόβλημα.

 

Πάντως, όλοι πρέπει να γνωρίζουν ότι ουδέποτε θα αποδεχθούμε λύση στη βάση των τουρκικών όρων και των στρατηγικών στόχων της Τουρκίας, γιατί, όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει, ούτε εθελόδουλοι είμαστε ούτε αυτόχειρες σκοπεύουμε να καταστούμε.

 

Σήμερα, 35 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, από το σημείο αυτό δίπλα στο συρματόπλεγμα του Αττίλα επαναλαμβάνουμε προς κάθε κατεύθυνση τις ξεκάθαρες θέσεις μας για το κυπριακό και τη λύση του.

 

Για το Δημοκρατικό Κόμμα, γενικότερα για τον κυπριακό λαό, το κυπριακό πρόβλημα ήταν και παραμένει ένα διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής και παραβίασης και καταπάτησης των αρχών του διεθνούς δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ένα διεθνές πρόβλημα ξένης επέμβασης στα εσωτερικά της Κυπριακής Δημοκρατίας και καταπάτησης της κυριαρχίας της.

 

Στόχος μας είναι η επίτευξη συμφωνημένης λύσης μέσα από ειρηνικές διαδικασίες υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και στη βάση των αρχών και των ψηφισμάτων του διεθνούς οργανισμού, των συμφωνιών υψηλού επιπέδου, των αρχών επί των οποίων εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση και των κανόνων της διεθνούς έννομης τάξης.

 

Διεκδικούμε την απελευθέρωση και την επανένωση της πατρίδας μας και του λαού μας.

 

Η λύση πρέπει να τερματίζει την τουρκική κατοχή, τις ξένες επεμβάσεις και τα εγγυητικά δικαιώματα της Τουρκίας και να θέτει, επίσης, τέρμα στον εποικισμό. Πρέπει επίσης να διασφαλίζει και να κατοχυρώνει στην πράξη τις βασικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των νομίμων κατοίκων της Κύπρου, να αποκαθιστά την ενότητα του κράτους, του λαού, των θεσμών και της οικονομίας και να διασφαλίζει τη λειτουργικότητα και τη βιωσιμότητα της λύσης.

 

Διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με το σωστό περιεχόμενο πρέπει να είναι η λύση.

 

Στη βάση αυτών των θέσεων και αυτών των αρχών το Δημοκρατικό Κόμμα στηρίζει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις απευθείας διαπραγματεύσεις με τον τουρκοκύπριο ηγέτη Μεχμέτ Αλή Ταλάτ.

 

Με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, τα δίκαια και τα δικαιώματα της Κύπρου και του λαού της, το Δημοκρατικό Κόμμα συνεργάζεται με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και εργάζεται για τη δημιουργία εκείνων των συνθηκών που θα οδηγήσουν στην επίτευξη μιας συμφωνημένης δίκαιης, λειτουργικής και βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος που θα τεθεί προς έγκριση ενώπιον του κυπριακού λαού.

 

Η μέχρι σήμερα πορεία των απευθείας διαπραγματεύσεων, η μέχρι σήμερα στάση και συμπεριφορά της τουρκικής πλευράς, οι θέσεις που η τουρκική πλευρά καταθέτει στο τραπέζι των απευθείας διαπραγματεύσεων καθώς και οι θέσεις που δημόσια Άγκυρα και Ταλάτ διατυπώνουν, δεν επιτρέπουν οποιαδήποτε αισιοδοξία για την έκβαση της διαδικασίας των απευθείας διαπραγματεύσεων.

 

Ακόμα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει σοβαρούς προβληματισμούς για τη στάση της τουρκικής πλευράς, που τους έχει εκδηλώσει και με δημόσιες δηλώσεις.

 

Την τελευταία περίοδο τόσο η Άγκυρα όσο και ο τουρκοκύπριος ηγέτης, με απροκάλυπτο και προκλητικό τρόπο, διατυπώνουν την αδιαλλαξία τους και διαμηνύουν για μια ακόμα φορά ότι στόχος της τουρκικής πλευράς παραμένει  λύση συνομοσπονδίας, λύση δύο κρατών.

 

Μπροστά σ’ αυτή την έξαρση της τουρκικής αδιαλλαξίας και ενώ πλησιάζουμε σε πολύ κρίσιμες ημερομηνίες και εξελίξεις, οφείλουμε να  είμαστε σε συνεχή εγρήγορση ώστε να διαφυλάξουμε την ορθή πορεία των πραγμάτων.

 

Απαιτείται σταθερότητα και συνέπεια στις θέσεις και τους στόχους του αγώνα μας. Απαιτείται σταθερότητα σε αρχές. Παράλληλα, απαιτείται ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση.  Απαιτούνται επίσης γερά νεύρα, υψηλές αντοχές και υψηλές αντιστάσεις».

 

Συνεχίζοντας ο κ. Καρογιάν τόνισε και τα ακόλουθα:

 

 

Ο κυπριακός λαός προσβλέπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αναμένει πολλά από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δίκαιη λύση του κυπριακού προβλήματος. Αναμένει ενεργότερη, πιο αποφασιστική και πιο αποτελεσματική παρέμβαση προς την Τουρκία. Αναμένουμε να πεισθεί η Τουρκία να σεβαστεί πλήρως τις αρχές και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το κοινοτικό κεκτημένο.

 

Η λύση του κυπριακού πρέπει να συνάδει πλήρως με το κοινοτικό κεκτημένο. Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση που πρέπει να θέτει τους όρους και όχι η Τουρκία. Είναι η Τουρκία που πρέπει να προσαρμοστεί με την ευρωπαϊκή νομιμότητα και πολιτική ηθική και όχι η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κοινοτικό κεκτημένο με τις επιδιώξεις και τους όρους της Τουρκίας.

 

Επαναλαμβάνουμε, λοιπόν, για μια ακόμα φορά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει οριστικά και τελεσίδικα να απορρίψει το τουρκικό αίτημα για παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο.

 

Για μια ακόμα φορά επαναλαμβάνουμε επίσης ότι, αν η Τουρκία συνεχίσει να επιδεικνύει τη σημερινή προκλητική συμπεριφορά και να αρνείται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις και τις δεσμεύσεις που ανέλαβε έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κυπριακής Δημοκρατίας, σίγουρα θα μας βρει αντιμέτωπους. Πρέπει να γνωρίζει η Τουρκία ότι το θράσος, ο ετσιθελισμός, η αλαζονεία και η περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου και της ευρωπαϊκής και της διεθνούς νομιμότητας έχουν μεγάλο κόστος».

 

 

 

14 Ιουλίου 2009