Περί τα μέσα Ιανουαρίου 2010, οι Ευρωβουλευτές θα "ανακρίνουν" τους νέους Επιτρόπους για να διαπιστώσουν την επάρκειά τους, όσον αφορά θέσεις και πολιτικές, ώστε να διασφαλιστεί πως η Ευρώπη θα μετακινηθεί από μια ενιαία κερδοσκοπικά προσανατολισμένη κοινή αγορά, σε μια Ευρώπη της κοινωνικής συνοχής και της περιβαλλοντικής ευαισθησίας , τα επόμενα χρόνια.

 

Ο πολιτικός προσανατολισμός του νέου κολλεγίου των Επιτρόπων, είναι ιδιαίτερα σημαντικός, εφόσον με την πρόσφατη διεθνή οικονομική κρίση, υπολογίζεται πως 80 εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη, ζουν στη φτώχεια, από τους οποίους 19 εκατομμύρια κατηγοριοποιούνται ως ιδιαίτερα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα.

 

Ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO) υπολογίζει πως 200 εκατομμύρια εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο, θα αντιμετωπίσουν εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα φτώχειας, ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενες οικονομίες, όπου υπάρχουν ελάχιστα ή καθόλου δίκτυα κοινωνικής προστασίας, με επακόλουθο ο αριθμός των χαμηλά εισοδηματικά στρωμάτων εργαζομένων, να ανέβει στο 1.4 δισεκατομμύρια.        

 

Η πλειάδα των ερωτήσεων που θα εγερθούν, θα αφορά σίγουρα θέματα που άπτονται της φτώχειας, της κοινωνικής συνοχής, της πλειάδας κοινωνικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τόσο οι αναπτυγμένες όσο και οι λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές της Ευρώπης αλλά και ο πλανήτης γενικότερα, καθώς επίσης θέματα ανάπτυξης και προστασίας των περισσότερων ευάλωτων στρωμάτων του λαού, των μονογονιών, των ηλικιωμένων, των γυναικών και των νέων. Τα κοινωνικά συστήματα και τα συστήματα υγείας, κινδυνεύουν λόγω της πρόσφατης οικονομικής κρίσης και της γήρανσης του πληθυσμού. Πολλών χωρών, οι ρυθμοί ανάπτυξης έγιναν αρνητικοί ή μειώθηκαν δραστικά. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα, τα χρέη και οι δείκτες ανεργίας, χτύπησαν κόκκινο.

 

Το ζητούμενο είναι να πληροφορηθούν οι 736 Ευρωβουλευτές που αντιπροσωπεύουν 500 εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες, τα συγκεκριμένα πλάνα δράσης τν Επιτρόπων που θα πρέπει να διασφαλίζουν επιτέλους, ένα πανευρωπαϊκό νομοθετικό σχέδιο πρόσβασης σε ψηλής ποιότητας κοινωνικά, ιατρικά και εκπαιδευτικά συστήματα. Ζητούμενο είναι επίσης, η ενεργότερη συμμετοχή του πολίτη στη λήψη αποφάσεων, η αναγνώριση και προώθηση της συμμετοχής των εθελοντικών οργανώσεων, η υλοποίηση των δεσμεύσεων της ΕΕ για ανθρωπιστική βοήθεια σε τρίτες χώρες, η ενδυνάμωση της δικτύωσης και η ανταλλαγή καλών πρακτικών σε διακοινοβουλευτικό επίπεδο και σε επίπεδο συνεργασίας διεθνών οργανισμών και η τήρηση των αναπτυξιακών στόχων. Χρειάζεται να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισης της παρούσας κρίσης και επένδυσης σε αειφόρες στρατηγικές περιβαλλοντικής και μακροπρόθεσμης οικονομικής σταθερότητας.